HET WEER, NADER VERKLAARD
de (oudere) verhalen zijn soms niet meer helemaal up to
date, onze excusses daarvoor, red.

Zomertijd (29-03-2026)

In de nacht van zaterdag 28 op zondag 29 maart om
2 uur wordt de klok een uur vooruit gezet naar 3 uur en
gaat de zomertijd in. De zomertijd begint tegenwoordig
op de laatste zondag van maart en eindigt op de laatste
zondag van oktober. Een eenvoudig ezelbruggetje:
in het VOORjaar gaat de klok een uur VOORuit).
De zomertijd begint al sinds 1981 op de laatste zondag
van maart en eindigt sinds 1996 op de laatste zondag
van oktober. In de jaren 1916-1939 begon de zomertijd
het vroegst op 26 maart (1922) en eindigde het laatst op
8 oktober (1922, 1933 en 1939). In de jaren 1977-1995
was 25 maart de vroegste datum (1984,1990) en
1 oktober (1978) de laatste einddatum. Door de zomer-
tijd wordt het niet zo vroeg in de nacht licht, terwijl er
's avonds een uur langer van daglicht kan worden gepro-
fiteerd. Zonder zomertijd zou het eind juni tegen half vier
licht gaan worden (burgerlijke schemering) en tegen half
tien's avonds donker worden. Dankzij de zomertijd ver-
schuift de daglichtperiode een uur. Het weer stoort zich
uiteraard niet aan de klok, zodat ook de gemiddelde
dagelijkse gang van weersverschijnselen 1 uur opschuift.
Door de zomertijd valt het warmste moment gemiddeld
ongeveer tussen 3 en 5 uur in de middag. De laagste
temperatuur van het etmaal wordt door de zomertjd ook
later bereikt. De dag begint in het algemeen wat frisser
met een grote kans op ochtendmist. In Nederland is de
zomertijd in 1977, vanwege de oliecrisis, opnieuw inge-
voerd. Ook van 1916-1945 was de zomertijd van kracht.
Uitvinder is de Engelse aannemer William Willett in 1907.

Tot begin de 20e eeuw had vrijwel elke plaats in ons
land zijn eigen tijd, omdat voor de tijdbepaling werd uit-
gegaan van de hoogste stand van de zon. Omdat de zon
in het oosten opkomt en in het westen ondergaat werd
de hoogste zonnestand in het oosten van ons land een
kwartier eerder bereikt dan in het westen. De komst van
de spoorwegen maakte invoering van een landelijke
standaardtijd noodzakelijk. Van 1909 tot 16 mei 1940
kende Nederland de Amsterdamse tijd. Die liep 20 min.
voor op de West-Europese tijd (Greenwich Mean Time)
en 40 minuten achter op de Midden-Europese Tijd. Dus
12:00 uur in Nederland was 11:40 in Londen en 12:40 in
Berlijn. Overgang naar de huidige Midden-Europese Tijd
vond plaats op 16 mei 1940. Op bevel van de Duitse be-
zetters werd de klok toen 1 uur en 40 minuten vooruit
gezet. Die zomertijd duurde ook gedurende de winters
van 1941 en 1942. Pas in november 1942 werd de klok
weer een uur teruggezet. In de jaren 1943-1945 gold
alleen 's zomers de zomertijd, maar in 1946 werd deze
voor een periode van ruim 30 jaar geheel afgeschaft.
Voor de huidige tijdrekening is de aarde verdeeld in
24 zones, waarin een standaardtijd geldt. Als maatstaf
(universele tijd) wordt de tijd van Greenwich in Engeland
genomen. Nederland en het grootste deel van Europa
liggen in de zone ten oosten daarvan, waarin het een
uur later is dan in Greenwich. De tijd wordt de Midden-
Europese Tijd genoemd (MET) in de zomer de Midden-
Europese zomertijd (MEZT).